School-thuis aanpak EF-ondersteuning

Hoe help je je kind met EF-problemen vriendschappen opbouwen en onderhouden?

Annelies de Vries Annelies de Vries
· · 7 min leestijd

Voor kinderen met EF-problemen (executieve functie-problemen) kan de sociale wereld soms voelen als een doolhof zonder uitgang. Vriendschappen opbouwen en onderhouden is voor veel kinderen vanzelfsprekend, maar voor kinderen met uitdagingen in hun executieve functies kan dit een flinke opgave zijn.

Inhoudsopgave
  1. Wat zijn executieve functies eigenlijk?
  2. De uitdagingen in vriendschappen
  3. Praktische strategieën voor ouders
  4. Wanneer professionele hulp nodig is
  5. Geduld is het sleutelwoord

Denk aan moeite met plannen, emoties reguleren of de ander 'aanvoelen'. Als ouder wil je niets liever dan je kind helpen.

Hoe steun je hem of haar bij het vinden en houden van goede vrienden? In dit artikel lees je hoe je dat praktisch aanpakt, in heldere taal en met een vleugje hoop.

Wat zijn executieve functies eigenlijk?

Voordat we in de oplossingen duiken, is het goed om even stil te staan bij wat EF-problemen nu precies zijn. Executieve functies zijn de 'manager' in je hoofd. Ze helpen je kind om plannen te maken, te starten met een taak, emoties te reguleren en afleiding te filteren.

Als die manager niet optimaal werkt, ontstaan er problemen in het dagelijks leven, en dus ook in vriendschappen.

Hoewel de exacte cijfers per land en onderzoek verschillen, wordt geschat dat een significant deel van de kinderen hier op een of andere manier last van heeft. Het gaat hier niet om een gebrek aan wilskracht, maar om een neurologische uitdaging. Kinderen met EF-problemen vinden het vaak lastig om sociale regels te begrijpen en toe te passen, niet omdat ze niet willen, maar omdat het brein hier moeite mee heeft.

De uitdagingen in vriendschappen

Vriendschappen zijn complex. Ze vereisen flexibiliteit, geheugen en emotionele controle.

Voor een kind met EF-problemen kan een simpele speelafspraak al snel overweldigend worden. Een veelvoorkomend probleem is moeite met het lezen van sociale signalen. Een kind met EF-problemen kan een grapje niet als zodanig herkennen of mist subtiele lichaamstaal.

De wereld niet 'aanvoelen'

Dit leidt tot misverstanden. Een vriendje zegt iets plagerigs, maar je kind interpreteert het als een belediging.

Of een vriendje is stil, maar je kind merkt de teleurstelling niet op.

Emoties die overlopen

Dit gebrek aan 'sociale voelsprieten' maakt het lastig om diepe connecties te maken. Emotionele regulatie is een pijler van vriendschap. Kinderen met EF-problemen hebben vaak moeite om hun emoties te temperen. Bij een klein conflict kan de boosheid explosief zijn, of het verdriet heel intens.

Een ruzie over een potje voetbal eindigt niet zelden in een driftbui. Dit schrikt andere kinderen af.

Impulsiviteit en timing

Ze weten niet wat ze moeten doen en trekken zich terug. Het kind voelt zich afgewezen, waardoor de vicieuze cirkel sluit. Timing is alles in een gesprek.

Kinderen met EF-problemen kunnen impulsief reageren. Ze onderbreken, roepen iets zonder na te denken of doen een onhandige move tijdens het spelen.

Vergeten afspraken

Dit is geen kwaadwillendheid, maar een gebrek aan remming. In een vriendschap kan dit voor frustratie zorgen. Een vriendje voelt zich niet gehoord of zelfs gekwetst, terwijl je kind eigenlijk gewoon heel enthousiast was.

Werkt het geheugen niet optimaal, dan verdwijnen afspraken snel naar de achtergrond.

Een kind belooft mee te voetballen, maar is het vergeten. Of het vergeet een verjaardagsfeestje. Dit wordt vaak verkeerd geïnterpreteerd door leeftijdsgenoten: 'Hij/zij interesseert me niet'. Terwijl het echt alleen maar aan het geheugen ligt, niet aan de intentie.

Praktische strategieën voor ouders

Gelukkig is er veel wat je kunt doen. Je hoeft je kind niet te 'repareren', maar je kunt wel een brug bouwen naar de sociale wereld.

1. Oefen het sociale script

Spelenderwijs oefenen is het beste medicijn. Thuis, in een veilige omgeving, kun je sociale situaties naspelen. Gebruik hierbij geen saaie theorie, maar maak er een spel van.

Probeer samen te bedenken wat je zegt als je wilt meedoen met een groepje kinderen.

2. Gebruik visuele ondersteuning

Oefen hoe je reageert als iemand boos wordt. Het aanleren van 'scripts' helpt het geheugen en vermindert de angst voor het onbekende. Zeg bijvoorbeeld: 'Laten we even oefenen hoe je vraagt of je mag meedoen.

Ik ben nu het kind op het plein, en jij komt op me af.' Voor kinderen met EF-problemen zijn visuele hulpmiddelen vaak goud waard.

3. De 'krijtlijnen' van vriendschap

Een schematisch overzicht van de week, met daarin speelafspraken, helpt om het overzicht te bewaren.

Schrijf de afspraak op een whiteboard of gebruik een visuele agenda. Vertel erbij: 'Kijk, woensdag om 15:00 uur staat de afspraak met Tim. Wat gaan jullie doen? Laten we een plan maken.'

4. Emoties benoemen en accepteren

Apps zoals Google Agenda of speciale visuele planners voor kinderen kunnen hierbij helpen, maar een simpel vel papier werkt ook prima. Vriendschappen hebben ongeschreven regels.

Voor een kind met EF-problemen zijn deze regels vaak onzichtbaar. Maak ze zichtbaar. Praat over wederkerigheid. Leg uit dat vriendschap geven en nemen is. Help je kind bij vriendschappen door hierbij het concept van 'krijtlijnen' te gebruiken.

Dit zijn duidelijke grenzen die je samen uitzet. Bespreek: 'Een goede vriend luistert ook naar jou, niet alleen naar zichzelf.' Of: 'Als je ruzie hebt, mag je boos zijn, maar schelden mag niet.' Door deze regels expliciet te maken, geef je je kind een houvast.

Voordat je kind sociale vaardigheden kan toepassen, moet het zijn eigen emoties leren reguleren. Help je kind bij het benoemen van gevoelens. Gebruik een emotie-woordenboek of een emotie-kaartenset.

5. Kies de juiste activiteiten

Als je kind boos wordt, zeg dan niet: 'Niet boos zijn', maar: 'Ik zie dat je boos bent. Dat is oké.

Wat heb je nu nodig?' De Amerikaanse kinderpsycholoog Ross Greene stelt: 'Kinderen doen het goed als ze kunnen.' Als je kind de emotie niet kan reguleren, kun je ook geen sociale vaardigheid verwachten. Dus eerst kalmeren, dan pas praten.

6. De rol van de ouder als 'sociale coach'

Niet elke sport of club is geschikt. Een drukke voetbalclub met veel chaos kan voor een kind met EF-problemen te veel prikkels geven.

Kies voor activiteiten met een duidelijke structuur en regels. Denk aan zwemmen, schaken, judo of een kleine knutselclub.

Deze activiteiten bieden een voorspelbaar ritme, wat rust geeft. Bovendien ontmoet je kind daar leeftijdsgenoten met dezelfde interesse, wat een gespreksonderwerp makkelijker maakt. Jij bent de veilige haven. Wanneer je kind thuiskomt na een mislukte speelafspraak, is het verleidelijk om meteen in de oplossingsmodus te schieten.

Doe dit niet meteen. Eerst luisteren, troosten en begrip tonen.

7. Positieve aandacht voor kleine stapjes

Daarna kun je, als de rust is wedergekeerd, samen analyseren wat er misging. Stel open vragen: 'Wat gebeurde er precies?' 'Hoe voelde jij je toen?' 'Wat had je graag anders gewild?' Zo leer je je kind reflecteren, een essentiële executieve functie. Vier de successen, hoe klein ook.

Als je kind zelfstandig een speelafspraak heeft gemaakt of een conflict heeft opgelost zonder uit te vallen, geef daar dan aandacht aan. Zeg niet alleen 'goed gedaan', maar wees specifiek: 'Ik zag dat je heel rustig bleef toen hij je spel kapotmaakte. Dat was knap!' Dit versterkt het zelfvertrouwen en de motivatie.

Wanneer professionele hulp nodig is

Soms zijn de problemen te groot om alleen op te lossen. Als de eenzaamheid van je kind toeneemt of als sociale angsten de overhand nemen, is het tijd om hulp in te schakelen. Er bestaan speciale trainingen voor sociale vaardigheden, vaak aangeboden door praktijken voor orthopedagogiek of psychologie.

Denk aan methoden zoals 'Oplossend denken' of 'Kind op maat'. Een therapeut kan je kind helpen met het begrijpen van sociale situaties en het oefenen van vaardigheden in een veilige setting.

Ook voor jou als ouder kan begeleiding waardevol zijn. Het opvoeden van een kind met EF-problemen kan intensief zijn. Een coach kan je handvatten geven om de rust in huis te bewaren en je kind beter te begrijpen.

Geduld is het sleutelwoord

Uiteindelijk draait het bij vriendschappen om verbinding. Voor kinderen met EF-problemen is die verbinding soms moeilijk te leggen, maar zeker niet onmogelijk.

Het vraagt tijd, geduld en een flinke dosis begrip van de omgeving. Door je kind te helpen zijn eigen brein te begrijpen en hem stapje voor stapje de wereld van vriendschap te laten verkennen, geef je hem een cadeau voor het leven. Een veilig netwerk van vrienden is niet alleen leuk, maar ook essentieel voor veerkracht en geluk.

En onthoud: elk kind ontwikkelt zich in zijn eigen tempo. Blijf geloven in de mogelijkheden van je kind, en vier elke vriendschap, hoe klein ook.


Annelies de Vries
Annelies de Vries
Gecertificeerd Dyslexiebehandelaar en Orthopedagoog

Annelies helpt kinderen met dyslexie hun leesvaardigheid en zelfvertrouwen te vergroten.

Meer over School-thuis aanpak EF-ondersteuning

Bekijk alle 60 artikelen in deze categorie.

Naar categorie →
Lees volgende
Hoe werk je samen met de school aan betere executieve functies bij je kind?
Lees verder →